De pijn van het aanstaande stoppen met het gebruik van ons systemisch thuis ‘De Drie Essen’ is nog scherp en komt onverwacht naar boven. Mijn hoofd weet dat dit de logische consequentie is van de beslissing om in de toekomst alleen op uitnodiging te werken, in plaats van door te gaan met het aanbieden van programma’s in onze geliefde locatie. Er is ook een gevoel van vrijheid en nieuwe ruimte in het meegaan met deze beweging vanuit de evolutionaire kracht, maar de pijn en de tranen van het afscheid zijn er. Beide.
Het verlaten van onze geliefde locatie is een beweging van ontwarring. Zelfs ontvlechting. En dan bevind ik me in de leegte, deze betekenisvolle leegte die gevuld wil worden met nieuwe, maar andere betekenis. Mijn hoofd weet dat de leegte waardevol is, mijn lichaam en mijn zijn ervaren het anders: angsten, twijfels, nachtelijke demonen, tranen en onzekerheid maken deel uit van wat mijn zijn ervaart.
Wat ik deze dagen ervaar is een uitdrukking van deze eeuwige systemische beweging: ontwarren en op een andere manier opnieuw verbinden. Jezelf liefdevol bevrijden van welke tentakels dan ook en nieuwe verbindingen laten ontstaan.
De eeuwige systemische beweging van ontwarren en opnieuw verbinden is universeel. Ze verloopt bepaald niet altijd soepel, vreugdevol of comfortabel. Deze, ogenschijnlijk tegengestelde bewegingen zijn een bron van levensstroom.
Beide krachten – loslaten en opnieuw verbinden – zijn van gelijke waarde, ook als we oordelen hebben over één van beide of over allebei. Er zit evenveel waarde in loslaten als in opnieuw verbinden. Er zit evenveel waarde in willen horen bij, als in niet meer horen bij.
We kennen allemaal dit dynamische evenwicht in nemen en geven: de motor achter een levendige uitwisseling. Wat we (althans in de systemische wereld) minder bewust zijn, is deze dynamische dans van verbinding en ontwarring. Deze eeuwige systemische beweging.
Wat is het resultaat van deze beweging? Voornamelijk transitie naar een volgende fase van bestaan. Wat is het resultaat van niet meegaan met deze beweging? Blijven waar je bent, weten wat je hebt, meer van hetzelfde doen en zijn. Er is een keuze in het meegaan met de eeuwige beweging of blijven waar je bent. Beide opties zijn waardevol. Beide opties worden gevoed door loyaliteiten en (onbekende) consequenties.
Wat is de drijvende kracht achter deze eeuwige systemische beweging? De evolutionaire kracht.
Heeft deze eeuwige systemische beweging een ritme? Zeker, van conceptie tot aan de dood en zelfs daarna. Voor mensen, maar ook voor de natuur, organisaties, concepten, landen enzovoort.
Als ik naar mijn leven kijk, kan ik deze eeuwige systemische beweging zien, voelen, gewaarworden. Haar tempo, haar ritme, haar dans, haar hoogte- en dieptepunten, haar pijnen en vreugden.
Wat is jouw eeuwige ritme? Kun jij het horen? Kun jij het voelen? Kun jij erop drijven, voorbij je plannen?
~ Jan Jacob
